
اقتصاد زیستی چین، با تمرکز بر بیوتکنولوژی و منابع بیولوژیکی، طیف گسترده ای از بخش ها از جمله کشاورزی، غذا، داروسازی، دستگاه های پزشکی، خدمات مراقبت های بهداشتی، حفاظت از محیط زیست، و مواد و مواد شیمیایی را در بر می گیرد. بر اساس پیش بینی ها، مقیاس کل اقتصاد زیستی چین تا سال 2035 می تواند بین 38 تریلیون تا 50 تریلیون یوان یوان باشد.
از آغاز قرن بیست و یکم، پیشرفت های سریع در علوم زیستی و بیوتکنولوژی مدرن به طور مداوم چشم انداز اقتصاد زیستی را تغییر داده است. به طور خاص، بیوتکنولوژی به عنوان یک ابزار قدرتمند برای مقابله با چالشهای بزرگ جهانی مانند تغییرات آب و هوا، امنیت غذایی، استقلال انرژی و پایداری محیطزیست ظاهر شده است. در سالهای اخیر، سناریوهایی که زمانی فقط روی کاغذ وجود داشتند، با سرعتی فزاینده در حال تبدیل شدن به واقعیت هستند. با پیشرفت های سریع در نوآوری، عصر اقتصاد زیستی به سرعت نزدیک می شود.
اکنون یک تحول جهانی و سیستمیک در جریان است-که مشخصه آن ارزشگذاری منابع زیستی و صنعتیسازی بیوتکنولوژیها است. اجماع فزاینده ای وجود دارد که بیوتکنولوژی آینده آنچه می خوریم، می پوشیم، استفاده می کنیم و چگونه دنیای خود را می سازیم، شکل خواهد داد. انتظار می رود این تحول به شدت تولید مواد و سبک زندگی را تغییر دهد و شکل اقتصادی جدیدی را ایجاد کند که به موازات اقتصادهای کشاورزی، صنعتی و دیجیتالی است.
گزارش McKinsey & Company نشان می دهد که تقریباً 60 درصد از نهاده های فیزیکی در اقتصاد جهانی می تواند از نظر تئوری با استفاده از بیوتکنولوژی تولید شود. در حالی که تحقق چشم انداز کامل ممکن است زمان بر باشد، حتی پیشرفت جزئی پویایی عرضه و تقاضا را تغییر می دهد، ساختارهای صنعتی را تغییر می دهد و بر رفتار مصرف کننده تأثیر می گذارد.
دو بعد اصلی اقتصاد زیستی:
- دیدگاهی مبتنی بر فناوری{0}} مبتنی بر علوم زیستی و نوآوری.
- یک دیدگاه{0}}منابع محور با تمرکز بر منابع زیستی تجدیدپذیر و پایدار.
کشورهایی مانند ایالات متحده، کشورهای عضو اتحادیه اروپا، ژاپن، کره جنوبی، آرژانتین، هند، مالزی و آفریقای جنوبی انرژی زیستی،{2}}حفاظت از محیط زیست مبتنی بر زیست و بیوانفورماتیک را در اولویت قرار دادهاند و به دنبال استفاده از مزیتهای منحصربهفرد خود برای تقویت توسعه روستایی و اقتصادی، ایجاد شغل، افزایش رقابتپذیری جهانی، و دنبال کردن پایداری زیست فناوری{3} هستند.
از دوره برنامه پنج ساله یازدهم-، چین به طور فعال تجاری سازی بیوتکنولوژی ها را ترویج کرده و قویاً از توسعه صنعت زیستی حمایت کرده است. در آن زمان، صنعت زیستی شامل هفت بخش عمده تعریف شد: داروسازی زیستی، مهندسی زیست پزشکی، زیستی{3}}کشاورزی، انرژی زیستی، زیستی-تولید، زیست{5}}حفاظت از محیط زیست، و خدمات زیستی{6} یکپارچهسازی مجدد منابع و برجستهسازی منابع بالقوه، برجستهسازی مجدد فناوری، اقتصاد زیستی
اقتصاد زیستی بر اساس اعداد (از سال 2021):
- بیوداروها: 4 تریلیون یوان (~ 19٪ از کل)
- کشاورزی زیستی: 9.9 تریلیون یوان (~47%)
- بیو{0}}تولید: 6.9 تریلیون یوان (~33%)
- بخشهای "Bio+": پتانسیل رشد ناچیز اما{1}}بالا
مقیاس کل اقتصاد زیستی در سال 2021: 20.8 تریلیون یوان
بر اساس سناریوهای محافظه کارانه، معتدل و خوش بینانه، مقیاس پیش بینی شده اقتصاد زیستی چین به شرح زیر است:

سناریوی خوشبینانه شتاب مبتنی بر سیاست را در نظر میگیرد (به عنوان مثال، بیطرفی کربن و یکپارچهسازی "Bio+")، با تولید زیستی{4}} که تا 30 تا 40٪ از مواد معمولی را جایگزین میکند. همانطور که اقتصاد "Bio+" بالغ می شود، انتظار می رود که به طور قابل توجهی به اقتصاد زیستی کلی کمک کند و نقش خود را به عنوان یک ستون استراتژیک چشم انداز اقتصادی آینده چین تثبیت کند.
